Georadar u stóp Wawelu

Georadar u stóp Wawelu

Przez kilka godzin w październikową noc, metr po metrze, a dokładniej co 25 cm, specjaliści z krakowskiego Przedsiębiorstwa Badań Geofizycznych i naukowcy z Akademii Górniczo-Hutniczej u stóp Wawelu badali teren około 200 metrów kwadratowych. Na skrzyżowaniu ulic Podzamcze i Kanonicza poszukiwali pozostałości starej, XV-wiecznej Bramy Pobocznej wyburzonej w roku 1822 wraz z częścią murów miejskich podczas akcji „porządkowania miasta”.

Zorganizowane na zlecenie Miejskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej SA w Krakowie badania prowadzone były przy wykorzystaniu georadaru, a ich celem było „określenie ilości i lokalizacji ewentualnych reliktów murowych”.

Unikalna operacja, na którą wyraził zgodę Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Krakowie, umożliwi ciepłownikom z MPEC  rozpoznanie możliwości poprowadzenie  sieci ciepłowniczej od ulicy Podzamcze aż do ulicy Kanoniczej, czyli do jednej z najstarszych części Krakowa.

Z zachowanych dokumentów historycznych wynika, że na planowanej terasie przebiegu sieci ciepłowniczej znajduje się - będąca fragmentem szlaku handlowego z Rusi na Morawy i do Czech - Brama Poboczna, która była także jedną z głównych bram prowadzących na Wawel. Jej szerokość, która przed wiekami  umożliwiała przejazd wozom konnym wjeżdżającym na wzgórze wawelskie, mogła wynosić niemal 3 metry. 

Ze względu na te okoliczności zdecydowano się na przeprowadzenie nieinwazyjnych badań georadarem dla określenia w jaki sposób i w jakim przebiegu w tej lokalizacji, w poszanowaniu do pozostałości starych murów będzie można położyć rury ciepłownicze.

Na ulicy Kanoniczej do miejskiej sieci ciepłowniczej podłączonych ma być szereg zabytkowych budynków ,w tym m.in. obiekty należące do Archidiecezji Krakowskiej, budynki Rektoratu  Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II. oraz  Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków Krakowie.

Georadarowe badania okolic ulicy Domu Długosza prowadzone na głębokości  do 2 metrów pozwolą nie tylko na zlokalizowanie reliktów murów średniowiecznych i konstrukcji inżynieryjnych, ale także pomogą zlokalizować miejsca już zniszczone w trakcie układania w tym rejonie, już w połowie XIX wieku (bez nadzoru konserwatorskiego), sieci wodociągowej i kanalizacyjnej.  Właśnie te zniszczone miejsca MPEC będzie mógł wykorzystać do  zaprojektowania i ułożenia planowanej sieci ciepłowniczej.