e-BOK
A A A

Historia

Historia Miejskiego Przedsiębiorstwa Cieplnego w Krakowie zaczyna się dość skromnie: ledwie 30 km sieci i kilkanaście kotłowni...
Dziś to potentat zarządzający setkami kilometrów połączeń.

Choć wydawać by się mogło, że miejskie ciepłownictwo towarzyszy nam od zamierzchłych czasów, jego początek datuje się dopiero na końcówkę XIX wieku. Wtedy to do ogrzewania mieszkań po raz pierwszy zaczęto używać ciepła powstającego przy produkcji energii elektrycznej. Krakowskie budynki ogrzewane były głównie piecami węglowymi, w niektórych jednak powoli zaczęły się pojawiać instalacje centralnego ogrzewania. Kotłownie lokowano bezpośrednio w ogrzewanych tym sposobem obiektach i to właśnie te pierwsze, lokalne kotłownie po II wojnie światowej zaczęło przejmować powołane w 1953 r. przedsiębiorstwo Miejskie Ciepłownie (MC).

Nowa szansa – zakaz palenia węglem

    Kolejny rok to kolejny przełom dla całego miasta. Wtedy bowiem, w listopadzie, sejmik wojewódzki podejmuje uchwałę w sprawie określenia rodzajów paliw dopuszczonych do stosowania na obszarze gminy miejskiej Kraków. Wymusza ona na właścicielach i zarządcach nieruchomości likwidację palenisk węglowych w ciągu najbliższych pięciu lat. Oznaczało to przełom nie tylko dla krakowskiego powietrza i ochrony środowiska, ale i nowe możliwości rozwoju dla miejskiej sieci ciepłowniczej. Jednocześnie było to jednak ogromne wyzwanie. 

 MPEC starało się więc wyjść naprzeciw potrzebom potencjalnych odbiorców, którzy nie mogli do końca wiedzieć, jak powinien wyglądać proces likwidacji paleniska i wymiany na inne źródła ciepła. W mieście pojawiły się więc mobilne punkty obsługi klienta MPEC, w których można było "zasięgnąć języka" na temat m.in. dofinansowań oraz możliwości przyłączenia do miejskiej sieci ciepłowniczej. Obowiązek likwidacji palenisk węglowych już w 2014 r. zaczął przynosić efekty. Wprawdzie z punktu widzenia poprawy jakości powietrza nie były one do końca zadowalające, jednak MPEC udało się pobić rekord przyłączeń dokonanych w ciągu roku – wtedy było to 695 zlikwidowanych palenisk w 53 budynkach, które podłączono do sieci ciepłowniczej. Wynik ten mógłby być jeszcze lepszy. Niestety, wpłynęło na niego zaskarżenie uchwały sejmiku do NSA i niepewna przyszłość zakazu palenia węglem związana z zawiłościami prawnymi na szczeblu centralnym. Mimo wszystko rok 2015 zakończył się kolejnym rekordem nowych podłączeń i likwidacji palenisk węglowych.

    Coraz większym zainteresowaniem cieszy się też program CWU (ciepła woda użytkowa), realizowany przez MPEC wspólnie z EDF Polska i CEZ Skawina pod honorowym patronatem Prezydenta Miasta. Dzięki CWU krakowianie mogą pozbyć się piecyków gazowych i otrzymywać ciepłą wodę. Podgrzewana jest ona przez ciepło z miejskiej sieci. W październiku 2015 r. udało się zakończyć program w SM Na Kozłówce, gdzie CWU zyskało prawie 8 tys. mieszkańców; podpisano też umowy z kolejnymi spółdzielniami.

Ekologiczne ciepło zamiast niskiej emisji

MPEC S.A. sukcesywnie realizuje Program Ograniczania Niskiej Emisji (projekt PONE). Od 2005 r. do 2017 r.  podłączono do miejskiej sieci 385 budynków, likwidując tym samym ponad 4 500 palenisk węglowych. W 2016 roku w ramach inwestycji na rzecz PONE Spółka osiągnęła najlepszy wynik, licząc moc podłączonych obiektów. Wyniosła ona 7,6 MW, notując wzrost o 70% w porównaniu do roku 2015. Aktualnie MPEC S.A. realizuje największą, wspartą przez środki europejskie, inwestycję ciepłowniczą w Polsce. Całkowity koszt projektu to  365 000 000 zł. Podpisana w październiku 2017 roku umowa umożliwia otrzymanie 152 000 000 zł dotacji w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko (POIiŚ)
2014-2020 na realizację 3 projektów ciepłowniczych, których celem jest zmniejszenie emisji CO2, pyłów i innych zanieczyszczeń powietrza powstających w procesie spalania w domowych piecach oraz w kotłowniach wykorzystujących paliwa stałe. Ponadto realizowane inwestycje bezpośrednio przyczyniają się do zwiększenia wykorzystania energii wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji poprzez budowę sieci ciepłowniczej, wraz z węzłami i przyłączami cieplnymi umożliwiającymi podłączenia nowych obiektów oraz (w mniejszym stopniu) budynków istniejących, posiadających inne źródło ciepła. Kolejnym celem projektów realizowanych w ramach środków europejskich jest zmniejszenie strat ciepła powstających w procesie przesyłania i dystrybucji ciepła i tym samym zmniejszenie zużycia energii końcowej oraz emisji gazów cieplarnianych.